Posted by sharon kok in Be Healthy / Inspire / Look Good / on 8 januari

Hoe zit het met jouw goede voornemens?

Heb jij goede voornemens? Mijn goede voornemen is elk jaar hetzelfde, namelijk: me bewust te zijn van wat ik denk, voel en doe en me daarbij af te vragen: ‘klopt het wel? Of kan het zijn dat ik me vergis?’. Dat klinkt heel simpel, toch? Dat klopt ook, maar boy wat vloog ik uit de bocht… en het was pas 4 januari …..

Ik stond bij de bibliotheek om een boek voor school voor m’n dochter op te halen. Ik had online gezien dat er meer dan voldoende exemplaren waren, maar ik had er voor de zekerheid een ‘gereserveerd’. We hadden haast, waardoor ik me een beetje gestressed voelde. We stonden in de rij en toen: ‘nee mevrouw, dat boek is er niet’. ‘Uhm, ja maar ik heb het gister gereserveerd’. ‘Ja, mevrouw, maar er zijn meer mensen die het boek hebben gereserveerd’. ‘Ja, maar, het lijkt me toch sterk dat sinds gister nu opeens alle exemplaren zijn uitgeleend of gereserveerd?’. ‘Ja, nee, mevrouw, helaas, u bent niet de enige in de wereld en alle exemplaren zijn gereserveerd of uitgeleend’.

Mijn irritatie was steeds een beetje hoger opgelopen, de spanning in mijn lichaam werd steeds groter en ik voelde mijn lijf verkrampen, er kwam inmiddels wat stoom uit mijn oren.  Ik reageerde vervolgens behoorlijk geïrriteerd tegen de mevrouw achter de balie, die toen ook ronduit onaardig terug begon te reageren. En toen begon me opeens iets te dagen. Ik voelde wel dat er iets niet klopte. Mijn reactie was echt niet in verhouding met wat er gebeurde. Waarom maakte ik me eigenlijk zo boos? Waarom voelde ik me zo gespannen, zo klaar voor de ‘aanval’?’ Natuurlijk was het vervelend dat ik voor niks was gekomen, maar die beste mevrouw deed ook maar gewoon haar werk. Dus wat?

Toen ik er met een afstandje naar keek, zag ik het opeens weer. Er liftte behoorlijk wat emotionele lading mee op mijn reactie. Die lading was echt niet van het hier en nu, maar ging over hoe ik mij als klein meisje had gevoeld als er geen hulp was en ik daar helemaal alleen mee was. Destijds had ik me in die situaties zo ontzettend machteloos gevoeld. En precies dát gevoel komt weer naar boven als ik in mijn leven nu waarneem dat ‘de ander’ mij niet helpt. En om dat afschuwelijke gevoel niet te voelen komt de boosheid me ‘redden’. Boos voelt beter dan machteloos. Het enige is dat ik nu natuurlijk niet meer ‘gered’ hoef te worden… ik ben niet meer klein en afhankelijk zoals toen… en boos voelt eigenlijk ook helemaal niet fijn. Te zien dat die boosheid helemaal niet gaat over nu, maar over tóen, is elke keer een eye-opener en zo’n opluchting! En ik hoor je denken: ‘ja, maar, na één keer zo’n situatie dan wéét je dat toch? En ja, dat snap ik, behalve dan dat bijna al ons gedrag onbewust gestuurd wordt en het daardoor kan gebeuren dat je soms of vaak toch ‘opeens’ weer in zoiets beland….

Eind van het verhaal was dat ik mijn excuses aanbood aan de mevrouw achter de balie voor mijn geïrriteerde reactie en zij mij een exemplaar van het boek meegaf, omdat bleek dat er een storing was waardoor alle exemplaren op ‘gereserveerd’ stonden, terwijl dat niet zo was. Toen ik wegliep zei ik tegen haar: ‘als u ‘de Herontdekking van het ware zelf’ van Ingeborg Bosch leest, dan snapt u meteen wat er hier net tussen ons gebeurde…..’. Ze glimlachte naar me en ik liep opgewekt de deur uit….

Loop jij in je leven soms tegen dingen aan waar je boos, verdrietig, gestressed of moedeloos van wordt? Of stel je steeds dingen uit en wil je daar iets aan doen?

Check dan mijn website: www.coachingbysophie.nl voor meer informatie en/of kijk het interview met Patrick Kicken om te zien wat PRI voor mijn leven heeft betekend https://www.youtube.com/watch?v=3496uXpiIpA&t=2s en wat het dus ook voor jouw leven kan betekenen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *